อนุสาวรีย์บทกวีเคนจิ มิยาซาวะ (สะพานล่าง)

เมืองโมริโอกะ

พื้นที่ตอนกลางจังหวัด

    ในปี 1999 อนุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงบทกวี ``Chagu Chagu Umako'' ของเคนจิ มิยาซาวะ ถูกสร้างขึ้นใกล้กับสะพานด้านล่างซึ่งเขาพักอยู่กับน้องชายเมื่อตอนที่เขาอยู่ปีสามที่โรงเรียนมัธยมเกษตรและป่าไม้ มีสี่เพลง รวมทั้งต่อไปนี้: ``แม้ว่าจะยังอีกสักหน่อยก่อนรุ่งสาง แต่ขอบแม่น้ำด้านล่างยังคงเปิดอยู่'' ในช่วงเวลานี้เองที่เคนจิเริ่มอุทิศตนอย่างจริงจังให้กับงานวรรณกรรม และสิบปีที่เขาใช้เวลาอยู่ในโมริโอกะตั้งแต่อายุ 13 ปี จนถึงอายุ 24 ปี (สิ้นสุดการเป็นนักเรียนวิจัยการเกษตรในโรงเรียนมัธยมปลาย) ได้กลายเป็นรากฐานสำหรับเขาในเวลาต่อมา กิจกรรม.

    ถิ่นที่อยู่ / ที่ตั้ง
    〒020-0025 Osawagawara เมือง Morioka (ฝั่งสะพานด้านล่าง)
    ติดต่อสอบถาม
    สมาคมการท่องเที่ยวและการประชุมโมริโอกะ
    เบอร์โทรศัพท์ 019-604-3305
    หมายเลขแฟกซ์ 019-653-4417

    ดูเพิ่มเติม

    นิโตเบะ อินาโซ

    นักคิดและบุคคลระดับนานาชาติ จบปริญญาเอกด้านการเกษตรและกฎหมายจากเมืองโมริโอกะ เขาดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการสันนิบาตแห่งชาติและมีปฏิสัมพันธ์กับนักการเมือง นักคิด และนักวิชาการจากทั่วโลก และพยายามช่วยให้ประเทศอื่นๆ เข้าใจญี่ปุ่นตามปรัชญาของเขาที่ว่า ``เป็นสะพานข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก'' ผลงานที่เป็นตัวแทนของเขาคือ ``BUSIDO-THE SOUL OF JAPAN'' ซึ่งเป็นบทความภาษาอังกฤษเกี่ยวกับความคิดของญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ เพื่อเป็นการแนะนำวัฒนธรรมญี่ปุ่น มีห้องอนุสรณ์นิโตเบะ อินาโซอยู่ในหอรำลึกบรรพบุรุษเมืองโมริโอกะ ซึ่งจัดแสดงสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับเขา

    เมืองโมริโอกะ

    พื้นที่ตอนกลางจังหวัด

    ทาคุโบกุ โบเกียว ฮิลล์

    เพื่อเป็นการรำลึกถึงดวงวิญญาณของคู่รักทาคุโบกุ จึงได้มีการสร้างรูปปั้นทาคุโบกุโบเกียวขึ้นบนยอดเขาหินที่ชื่อว่าทาคุโบกุโบเกียวฮิลล์ ซึ่งมองเห็นภูเขาและแม่น้ำในท้องถิ่น รูปปั้นนี้หันหน้าไปทางบ้านเกิดของเขาคือภูเขาฮิเมคามิ และสลักด้วยบทกวีโปรดบทหนึ่งของทาคุโบกุที่ว่า ``ในฤดูใบไม้ร่วง ฉันฟังเสียงแมลงที่เต็มทุ่งทั้งสามแห่งเชิงเขาอิวาเตะ'' ในบริเวณใกล้เคียง ``อนุสาวรีย์บทกวีคู่'' ของกวีและภรรยาของเขาถูกสร้างขึ้น แห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และ ``เมื่อฉันเห็นภูเขาในบ้านเกิดของฉันไกลออกไปทางเหนือผ่านหน้าต่างรถไฟ ฉันก็ยืดตัวของฉันให้ตรง คอ'' และเพลง ``ฮิคาริ'' ของเซทสึโกะ ภรรยาของเขา มีบทกวีสองบทจารึกอยู่บนนั้น: ``จากเสียงจิ้งหรีดแผ่วเบาในตอนเย็น การมาถึงของฤดูใบไม้ร่วง และการโอบกอดจากหัวใจของฉัน'' พวกเขาทั้งสองอายุยังน้อยและอายุเพียง 20 ปีเท่านั้น ล้มป่วยเนื่องจากความยากจนและจากไปทีละคน และตอนนี้พวกเขากำลังจ้องมองภูเขาและแม่น้ำในบ้านเกิดของพวกเขาในรูปแบบของเพลง

    เมืองโมริโอกะ

    พื้นที่ตอนกลางจังหวัด